Feathered Star

แพทเทิร์นลายดาวขนนกเป็นชิ้นงานที่ทำเสร็จแล้วมีขนาดใหญ่ที่สุดตั้งแต่เรียนมา ไม่นับรวม Sampler Quilt 2 ผืนมหาโหดนั่น ต่อผ้าก็ว่ายากแล้ว แต่วิธีสร้างแบบก็ยากไม่แพ้กัน เราสร้างแบบแยกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกสร้างแฉกดาวด้านนอก อีกส่วนสร้าง Lemom Star ที่อยู่ด้านใน ทำเสร็จแล้วเพื่อนที่ไม่ได้เรียนแพทเทิร์นนี้มาเห็นก็ติว่าเราต่อผ้าไม่ชนมุม กว่าจะอธิบายให้เข้าใจว่าแพทเทิร์นมันเป็นแบบนี้ให้เพือนเข้าใจ ก็เมื่อยนิ้ว เพราะคุยกันทางไลน์ เพื่อนๆ หลายคนเลือกทำดาวขนนกหลากสีสัน แต่อิ๋มติดใจงานเขียวๆ แดงๆ ของครู อยากมีงานสีแบบนี้เก็บไว้บ้าง เลยเลือกทำสีเขียว แดง  ตรงบอร์เดอร์เลือกทำลาย Flying Geese เหมือนงานของครูที่เห็นจากในหนังสือ มโนไปว่าห่านฝูงใหญ่บินอยู่บนท้องฟ้ารอบดวงดาว บินไปก็มีเศษขนหลุดปลิวไปติดแฉกของดวงดาว ดาวที่สวยอยู่แล้วก็ยิ่งสวยเพิ่มขึ้นอีก

Mola

เป็นงานฝีมือของชาวชนเผ่าซึ่งอาศัยอยู่บนหมู่เกาะของประเทศสาธารณะรัฐปานามา มีต้นกำเนิดจากประเพณีการวาดภาพบนร่างกาย แต่หลังจากการล่าอาณานิคมและการติดต่อกับมิชชันนารี ชนเผ่าคูนาก็เปลี่ยนการวาดภาพบนร่างกาย มาออกแบบลวดลายสัตว์ต่างๆเช่น ปลา และ นก ใช้ผ้าฝ้ายที่ทอและย้อมเอง ซ้อนผ้าสีสดๆ เป็นชั้นๆ หลายๆ สี แล้วเจาะและเย็บ เรียกว่า Reverse Applique’ ใช้ทำเป็นเครื่องแต่งกายแบบดั้งเดิมของชาวชนเผ่าผู้หญิง โดยทำเป็นเสื้อทั้งด้านหน้าและหลัง คำว่าโมลา หมายถึง เสื้อ หรือ เสื้อผ้า สีที่นิยมใช้คือ ดำ แดง เขียว เหลือง 

ครูมีแบบ Mola มาให้เลือกนอกจากในหนังสืออีกหลายแบบ แต่เพราะเป็นคนทำงานแอพไม่เก่ง เลยเลือกทำตามแบบในหนังสือนี่แหละคิดว่ายากที่สุดแล้วจะได้ฝึกเยอะๆ ทำไปก็หาวิธีทำให้ช่วงโค้งเว้าเนียนสวยไป พอทำไม่ได้อย่างใจก็โมโหเปลี่ยนผ้าทำใหม่ สุดท้ายต้องทำถึง 4 ครั้งกว่าจะได้ผลงานประเภทพอไปวัดได้ตอนเย็นๆ ระหว่างที่ต้องทำใหม่ ทำซ้ำหลายๆ ครั้ง ได้ทดลองเทคนิคที่คิดเองเออเองว่าน่าจะสวย ทำจนผ้าหมดก็ลองใช้ผ้าเนื้อที่ต่างออกไป ทำให้พบว่าเนื้อผ้า เส้นใย และลักษณะการทอมีผลทำให้เราทำงานได้ง่ายและยากแตกต่างกัน ครูเล่าว่า ชาวชนเผ่าไม่มีอุปกรณ์พิสดารอะไรเลย มีเพียงผ้า เข็ม ด้าย และฝีมือเท่านั้น บทเรียนหลังจากทำการบ้านชิ้นนี้เสร็จสรุปได้ว่า คำว่าทำมากได้มาก เป็นจริงเสมอ

 

Trapunto

ถ้าใครจำงาน White Quilt งาน Quilt สีขาวสะอาดตาที่เคยโพสไว้ตอนเรียนในขั้น Advance ได้ คนที่คิดสร้างสรรค์งาน Trapunto ก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากจุดเริ่มต้นเดียวกัน เราอาจจะเคยเห็นงาน Trapuntp ในรูปแบบผ้าผืนโต Quilt ตีตารางแล้วยัดใยตรงส่วนที่เป็นลวดลายให้เกิดความนูนทำเป็นผ้าห่มหรือผ้าคลุมเตียงก็สุดแท้แต่ แต่ Trapunto ก็ยังมีอีกรูปแบบที่ไม่ต้อง Quilt ตีตาราง เพียงแค่ Quilt และยัดใยให้เกิดความนูนในส่วนที่เป็นลวดลายเท่านั้น งานแบบนี้นิยมทำกันในแถบยุโรป เรียกว่าเทคนิค Boutis สามารถนำมาทำเป็นชิ้นงานได้หลากหลาย เช่นปกเสื้อ รองเท้าเด็ก กระเป๋า โคมไฟ ไม่นับผ้าโชว์ที่นิยมทำกันอยู่แล้ว Trapunto เป็นงานที่ต้องใช้ความละเอียด จะยัดใยอย่างไรให้แต่ละด้านแต่ละมุม นูนเท่าๆ กัน งาน Quilt ที่เรียนผ่านมามีรูปแบบที่หลากหลายต่างกันไป แม้งานบางอย่างจะไม่ชอบ แต่ก็ต้องลองทำดู สุดท้ายเมื่อเรียนจบก็ไปเลือกเอาว่างานไหนที่เราชอบ ทำแล้วสนุก ก็ทำงานนั้นให้ดีต่อไป ถ้าจะพูดถึงงานที่ไม่ค่อยชอบขอนับงาน Trapunto รวมเอาไว้เป็นหนึ่งในนั้น งานประเภทสมมาตร 4 ด้าน 4 มุมเหมือนกันทำแล้วรู้สึกเหมือนเดินซ้ำทางเก่า ยิ่งถ้างานชิ้นใหญ่อย่าง Hawaiien Quilt นี่ถึงกับต้องนับเลยว่าต้องทำอีกกี่โค้งกว่าจะหมด 1 มุม พอได้ลองทำแล้ว รู้แล้ว กระจ่างแล้ว การที่คิดจะหยิบมาทำอีกครั้งนับเป็นการตัดสินใจที่ยากจริงๆ แฮร่

 

Eight Pointed Star

ใครจำได้บ้างว่าอิ๋มเคยต่อผ้าลายนี้ไปแล้วครั้งนึง ตอนต่อผ้าเป็นบล๊อกเอาไปรวมร่างเป็นผ้าโชว์ผืนใหญ่ อ้าวเรียนไปแล้วต่อไปแล้วทำไมต้องมาทำซ้ำอีก ต้องเล่าว่าครั้งนี้อิ๋มได้เรียนในเรื่องการจัดวางสีและตำแหน่งการจัดวาง ถ้าเราเลือกสีผ้า และวางในตำแหน่งที่แตกต่างกันไป จะมองเห็นภาพที่แตกต่างกัน แม้จะเป็นแพทเทิร์นเดียวกัน ครูต่อดาวแปดแฉกดวงน้อยๆ ที่ต่างกันมาให้พวกเราดู 16 ดวง บางดวงใช้ผ้าโทนสีเดียวกันแต่คนละลายดูไกลๆ แทบแยกไม่ออกถึงความต่างกัน การบ้านตามในหนังสือให้ต่อดาว 2 ดวง อิ๋มว่ามันน้อยไปหน่อย อยากให้เห็นความต่างชัดๆ แต่จะให้ต่อเป็นผ้าผืนใหญ่มีดาว 16 ดวงแบบครูก็ไม่ไหว ขอทำเป็นกระเป๋าใบเล็กที่มีดาว 5 ดวงก็แล้วกัน ดาว 5 ดวง 5 สีที่วางผ้าแตกต่างกัน บางดวงก็เป็นดวงดาวโดดเด่น บางดวงเกือบจะเป็นดาว บางดวงไม่แม้นจะเป็นดาว แต่ทุกดวงก็ทำหน้าที่ของมัน ฉายแสงความเป็นตัวเองให้เราได้เฝ้ามอง

 

 

 

Seminole Patchwork

Seminole คือชนเผ่าพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในแถบรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา ทำงานฝีมือโดยตัดผ้าเป็นเส้นยาว เย็บต่อด้วยจักร แล้วนำมามาตัดและต่อให้เกิดลายใหม่โดยการเหลื่อมลาย มีเอกลักษณ์คือการใช้สีสันสดใส นิยมนำผ้าที่ตัดต่อแล้วมาเย็บต่อกันเป็นเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่ม 

อิ๋มรู้จัก Seminole Patchwork ครั้งแรกตอนที่ทำกระเป๋า Lady Gogo ครั้งนั้นได้ยินครูพูดชื่อ Seminole ผ่านหู แต่ด้วยมัวแต่หมกมุ่นอยู่กับการคำนวณหาขนาดแพทเทิร์นเลยไม่ได้สนใจชื่อแซ่ของมันเลย แม้กระทั่งวันที่ได้กลับมาเรียนอีกครั้งก็มัวแต่วิ่งไปห้องน้ำ อดฟังครูเล่าถึงเรื่องราวของ Seminole จนเมื่อตอนที่จะทำการบ้าน นั่งทบทวนเนื้อหาที่เรียนมา เปิดอ่านเรื่องราวของ Seminole ทางเน็ตก็ตื่นตาตื่นใจขึ้นมาทันที ภาพเสื้อผ้าสวยๆ สีสันสดใส ต่อลายยิบๆ หลายลายซ้อนกันเป็นชั้นๆ เป็นเสื้อบ้าง กระโปรงบ้าง อารมณ์ชั่ววูบเลยตัดสินใจว่าเอาละจะทำกระโปรง มารู้ตัวว่าคิดผิดก็ช้าไปแล้ว เพราะนอกจากความยากที่ต้องต่อผ้าให้มุมตรงกันเป๊ะ แต่ก็ร้างลาการต่อผ้าด้วยจักรไปนานจนลืมว่าเทคนิคมันคืออะไร กว่าจะรื้อฟื้นความจำได็ก็ต่อเบี้ยวไปหลายชิ้น ไม่รวมถึงว่าการต่อผ้าด้วยจักรแบบตัดๆ ต่อๆ นี่มันเปลืองผ้าสุด แถมยังเป็นกระโปรงจีบรอบตัวด้วยอีก กระโปรงตัวนี้เลยใช้ผ้ามากกว่า 3 เมตร สุดท้ายอิ๋มก็ลดทอนความคิดที่จะต่อผ้าหลายลายหลายชั้นเหลือแค่ลายเดียว ด้วยข้ออ้างว่าหมดตังซื้อผ้า แต่ความจริงเป็นเพราะว่ามันเหน็ดเหนื่อยเหลือเกิน





 

New York Beauty

ครูเล่าว่าคนที่คิดแพทเทิร์นนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากมงกุฏของเทพีเสรีภาพที่มีแฉก 7 แฉก ต้นฉบับแพทเทิร์นจริงต้องมีมงกุฏ 4 อันและต้องหันปลายแหลมของแต่ละอันเข้าหาตรงกลาง นั่งหาแบบในเน็ตว่าจะทำการบ้านแบบไหนดี มาสดุดตาแบบที่ใช้สีสดๆ และต่อเยื้องไปเยื้องมา ครั้งแรกตั้งใจว่าจะต่อเฉพาะบล๊อกด้านในไม่มีบอร์เดอร์ แต่ก็เหมือนเคย แพ้ความสวย สุดท้ายก็เพิ่มบอร์เดอร์เข้ามาด้วยจนได้ ก่อนทำก็เขียนแพทเทิร์นเสียดิบดี แต่พอต่อผ้าแต่ละส่วนเสร็จแล้วจะเอามาประกอบกันก็พบว่า เฮ้ยเขียนแพทเทิร์นผิด  เหมือนก้าวเท้าผิดตอนออกจากบ้าน

เมื่อเริ่มต้นผิดท้ายขบวนก็รวนเร พยายามขายผ้าเอาหน้ารอดมาจนได้ผลงานหน้าตาแบบนี้ ระหว่างที่กำลัง quilt ผ้า ได้ดูโทรทัศน์รายการท่องเที่ยว เรื่องของหญิงสาวคนนึงได้ฉายเดี่ยวเดินทางไป New york ตั้งใจจะไปชมเทพีเสรีภาพ แม้จะกางแผนที่ แต่ก็เก้ๆ กังๆ และหลงทางลงเรือผิดลำ กว่าจะได้ชมความงามของเทพีเสรีภาพก็ต้องย้อนกลับมาลงเรือลำใหม่ แหม่อะไรมันจะเหมือนชีวิตของอิ๋มเช่นนี้ ขนาดเขียนแพทเทิร์นก็ยังทำผิด
แต่ก็นะ

It's not the destinstion so much as the journey.

มากกว่าจุดหมายปลายทาง คือเรื่องเล่าระหว่าการเดินทาง ( ต่างหากล่ะ )

 

Scallop Quilt

Scallop แปลว่าเปลือกหอยพัด มีวิธีทำง่ายๆ เปรียบได้กับการห่อขนมจีบ กะหรี่ปั๊ป กุ้ยช่าย หรืออะไรก็ตามที่ห่อๆ ง่ายกว่ากันที่ไส้ไม่ย้วยไม่ไหล อยากทำรูปแบบอื่นก็ได้หลากหลาย จะสาม สี่ ห้า หรือกี่เหลี่ยมก็ปรับแบบได้ตามใจ ต้นฉบับในหนังสือมีขนาด 6 cm. แต่ผ้าเซ็ตเล็กที่มีไม่พอ ต้องปรับขนาดลดแบบลงนิดหน่อย นี่เป็นอีกประโยชน์นึงของการรู้ที่มาที่ไปของการสร้างแบบ ทำให้เราสามารถปรับขนาดแบบหรือขนาดชิ้นงานให้ได้ตรงใจ

Apple Tree

แพทเทิร์นต้นแอปเปิ้ลเป็นแพทเทิร์นที่ชวนปวดหัว ต้องใช้สูตรคำนวณแสนจะซับซ้อน ตอนที่เรียนเลยต้องตั้งใจฟังตั้งใจจดสุดๆ กลับมาบ้านกลัวจะลืมเลยเลือกทำเป็นงานชิ้นแรกๆ เหมือนทุกๆ ครั้งที่อยากทำแบบยากๆ เยอะๆ เพราะมันสวยดี แต่ก็แอบถามใจตัวเองว่าทำดีมั๊ย (วะ) หารู้ไม่ว่าขณะที่แอบถามหัวใจตัวเอง มือก็เลือกผ้ามาจนครบแถมทำแพทเทิร์นเสร็จแล้ว ตรงบอร์เดอร์ใช้ผ้าสีขาวหลายๆ ลายรวมกัน เพราะไม่มีผ้าสีขาวชิ้นใหญ่ๆ ทำให้กำจัดเศษผ้าได้หลายชิ้น แถมไม่ต้องซื้อใหม่ งานส่วนหลักๆ เสร็จนานแล้ว มาช้าตรงรอเวลาไปหากระดุมมาใส่ในตะกร้า อนุมานว่าเป็นลูกแอปเปิ้ล งานประเภทจุกจิกจุ๋มจิ๋มประดิดประดอย ที่กินเวลานานกว่าต่อผ้าซะอีก เย็บผ้าไปพลางเล่นเน็ตไปพลางอ่านเรื่องราวของแอปเปิ้ลที่เกี่ยวข้องกับคนหลายคน ทั้งนายอาดัมส์ นางอีวา เซอร์ไอแซคนิวตัน จนมาถึงสตีฟ จ๊อบส์ เรื่องของลูกแอปเปิ้ลที่ไม่ใช่แค่ผลไม้กินได้สุขภาพดี แต่เกี่ยวข้องถึงการต่อผ้า และเรื่องราวของผู้คน

 

 

 

An apple a day keep doctor away

จริงๆ แล้วครั้งนี้ครูสอนให้ทำต้นแอปเปิ้ล แต่ไม่ได้สอนให้ทำลูกแอปเปิ้ล แต่พอเห็นแอปเปิ้ลลูกเล็กๆ ที่ครูเอามา แหมก็อยากทำขึ้นมาทันที แอบเจียดเวลาช่วงวันหยุดทำแอปเปิ้ลน่ารักๆ ได้ 3 ลูก ที่จริงทำไว้วางประดับบ้าน บ้านเราก็ดูน่ารักมากแล้ว แต่ครูบอกว่าถ้าหยดน้ำหอมพวกอโรม่าไปที่ลูกแอปเปิ้ลซักนิด กลิ่นหอมเบาๆ ที่อบอวลอยู่ก็จะทำให้ห้องสดชื่นขึ้น อืมเป็นอีกประโยชน์ของลูกแอปเปิ้ลที่มีนอกจากความน่ารักนึกถึงตอนเด็กๆ แอปเปิ้ลนับเป็นของมีราคาหากินยาก เด็กๆ อย่างอิ๋มได้กินผลไม้บ่อยๆ ก็พวกมันแกว ชมพู่ อ้อยถ้าได้กินทุเรียนก็เป็นพันธุ์ กบ กระดุม ชะนี กินหมดยังเอาเม็ดไปเผากินอีกต่างหาก 555 ตอนนี้แอปเปิ้ลหากินได้ง่ายดาย บางครั้งไปตลาดเห็นกองขายอยู่ในกระบะสังกะสีลูกละห้าบาทเท่านั้นเอง ยามที่แอปเปิ้ลสามารถจับต้องได้ง่าย เรามากินแอปเปิ้ลวันละ 1 ลูกเพื่อสุขภาพที่ดีกันเถอะ ว่าแต่มันดีกว่ากล้วย ส้มยังไง อิ๋มเอาข้อมูขจากเพจ DrCarebear Samitivej มาแปะไว้ให้อ่านกัน

 

https://www.facebook.com/note.php?note_id=390178555591



 

Strom at Sea

บล๊อคนี้มีวิธีการต่อผ้าที่ต่างไปจากเดิมคือจะต่อช่องเล็กและใหญ่สลับกันและจบท้ายด้วยช่องเล็กเสมอ แม้แต่ละชิ้นจะตัดเป็นเส้นตรง แต่ภาพที่ออกมาจะหลอกตาว่าเป็นเส้นโค้งเหมือนคลื่นในทะเล อยากให้ลวดลายออกมาในแนวไหนก็สามารถกำหนดได้จากชิ้นสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัด ก่อนจะลงมือตัดผ้าก็ทดลองระบายสีในกระดาษเสียก่อนจนพอใจแล้วค่อยไปเลือกผ้า 

ครูเอาตัวอย่างมาให้เราดูหลายแบบเช่นเคย แถมสอนวิธีลดหลั่นแบบให้สวยงามแปลกตาเข้าไปอีก เห็นครูต่อผ้าเป็นผืนใหญ่แล้วสวยดี และอยากลองลดขนาดบล๊อกให้เล็กกว่าในหนังสือ เลยลองสร้าง   แพทเทิร์นขนาด 12 cm. โอ๊ะแม่เจ้าชิ้นเล็กที่สุดเท่าปลายนิ้วอิชั้นเท่านั้นเอง ไม่ได้การเดี๋ยวจะตาเหล่ตายเสียก่อน ขอเพิ่มขนาดอีกนิดให้ชีวิตพอไหว แล้วเลือกทำ 9 บล๊อค นับจำนวนผ้าที่ต้องเอามาเย็บต่อกันได้ 345 ชิ้น เออชักท้อเหมือนกันแฮะ แต่เอาเถอะอยากทำแล้วต้องทำให้ได้ ผ้าผืนนี้เป็นผืนที่ระหกระเหินต้องหอบหิ้วเอาไปเย็บหลายๆ ที่จนคิดว่าการบ้านรอบนี้จะเสร็จไม่ทัน เปรียบเหมือนชื่อบล๊อกที่แอบตั้งเองว่าพายุในอารมณ์ แต่ไม่ว่าพายุจะพัดแรงขนาดไหน ถ้าใจสู้ก็จะพบว่า ฟ้าหลังฝน สวยงามเสมอ จริงมั๊ย

 

 

 

Celtic

งาน Quilt อีกรูปแบบหนึ่ง เป็นงานรูปแบบเฉพาะตัวของชนเผ่า Celt ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางแถบยุโรป ลักษณะเป็นการสอดสานเส้นให้เกิดเป็นลวดลายที่หลากหลาย มักพบลวดลายแบบนี้อยู่บนกางเขนหินและในโบสถ์โบราณ
งาน Celtic แม้จะเป็นเส้นสายคล้าย Stain Glass แต่แตกต่างกันที่วิธีการทำผ้าเฉลียง เน้นสีสันลวดลวดลายที่หลากหลายกว่า และสอดสานกันอย่างต่อเนื่อง Quilter ส่วนใหญ่มักนำไปใช้เป็นลายของ Border ผ้าห่มหรือผ้าโชว์ ครูเล่าว่าได้พยายามหารูปแบบ Celtic ว่าจะเอาไปทำอะไรได้อีกนอกจากนี้จากหนังสือแมกกาซีนต่างๆ ทำให้รู้ว่าลวดลายแบบนี้มีคนเอาไปใช้น้อยมาก ที่พอจะมีอยู่บ้างก็ทำเป็นกระเป๋าและปลอกหมอน งาน Celtic ที่อิ๋มเลือกทำเป็นชิ้นแรกเลือกทำกระเป๋าทรงหมวกเชฟ แต่ด้วยความที่มีผ้าน้อย ก็ปรับแก้แบบเสียจนดูไม่สวย ลองทำอีกชิ้นเป็นชิ้นที่สองเลือกต่อผ้าเฉลียงเป็นหลากสี แต่ก็ออกมาไม่เป็นที่พอใจอีก สุดท้ายขอพึ่งพาแพทเทิร์นของครูที่เลือกใช้ลาย Celtic เพียงส่วนเดียวมาทำเป็นด้านหน้าและหลังของกระเป๋า เข้าทำนอง Minimalist (น้อยๆ แต่ดูดี หรือเปล่า ?) งาน Celtic เป็นงานที่พอได้ลองทำแล้วรู้สึกว่าไม่ยาก แต่ที่ใช้เวลานานน่าจะเป็นส่วนแต่งกระเป๋าจุ๊กๆ จิ๊กในแบบของครู ที่ช่างคิดประดิดประดอยเสริมให้กระเป๋าทรงธรรมดาๆ ดูน่ารักขึ้น 

 

Mexican Star 2

ทำการบ้านแบบนี้ซ้ำอีกชิ้น คราวที่แล้วทำเป็นโคมไฟใช้พื้นหลังสีขาว มานึกอีกทีทำไมเราไม่ทำเป็นสีฟ้าเข้มเหมือนท้องฟ้าตอนกลางคืน ครั้งนี้ทำบล็อกเดียวใส่กรอบรูปเอาไว้ประดับห้อง เคยทำงานแล้วใส่กรอบแบบนี้ครั้งนึง ไปจ้างเค้าทำกรอบตั้ง 300 บาท  ตอนที่จะทำโคมไฟก็ไปเดินหาโครงโคมไฟแต่ไม่มีแบบที่ต้องการ เลยต้องมา

แอพพลายในแบบที่สามารถทำได้เอง ใช้กระดาษชานอ้อยแบบหนา ตัดได้ด้วยคัตเตอร์คมๆ ทากาวปะนู่นนิดนี่หน่อย ทาสีเคลือบอีกนิดก็พอใช้ได้ งาน DIY จากของที่หาได้ในบ้านแม้ไม่สวยมาก แต่ก็ช่วยประหยัดไปได้เยอะเลย

 

Mexican Star 1

Pattern ดวงดาวอีกรูปแบบหนึ่ง มีวิธีเย็บต่อแบบแนวแทยง เกิดขึ้นในช่วงปี คศ. 1850 ได้มีการปรับเปลี่ยนรูปแบบ Pattern ดวงดาวนี้ออกไปได้อีกหลายแบบคล้ายๆ กัน แต่เรียกชื่อต่างกันออกไป

ได้แบบมาแล้วก็นั่งคิดว่าจะทำอะไรดี ผ้าโชว์ก็ทำเยอะแล้ว ผนังห้องไม่มีที่จะแขวนแล้ว กระเป๋าก็ยังไม่นึกอยากทำ เลยลองทำเป็นโคมไฟตั้งโต๊ะดู
เรามักจะดูผลงานสวยๆ กันตอนที่ไฟสว่าง แม้บางครั้งเราจะแอบพลิกดูตะเข็บด้านหลังว่าสวยหรือเปล่า แต่เราไม่เคยมองงานสวยๆ ของเราตอนไม่มีแสงสักครั้ง
ตอนกลางวัน คุณมองไม่เห็นดวงดาวหรอก  แสงอาทิตย์มันจ้าเกินไป ดาวดวงเล็กๆ แอบส่องแสงอ่อนๆ อยู่ภายใต้แสงอาทิตย์เจิดจ้านั่น คุณไม่อาจมองดวงอาทิตย์ได้เต็มๆ ตาด้วยซ้ำ แสงของเค้าเจิดจ้าเกินไป พอตกกลางคืน ถึงจะเป็นเวลาของดวงจันทร์และดวงดาว ให้ส่องแสงอบอุ่น และอ่อนโยน แต่ยามคืนไหนดวงจันทร์ไม่มาส่องแสง หากดาวดวงน้อยมีแสงในตัวเอง มันก็จะอวดแสงวิบวับให้คุณเห็นได้เต็มๆ ตา คืนนี้คุณเห็นดาวดวงน้อยส่องแสงวิบวับหรือเปล่า ถึงดาวจะไม่สวยเก๋ แต่ก็สวยซึ้งนะ ^^

 

Hexagon

รูปทรงเรขาคณิต รูปหกเหลี่ยม สามารถต่อผ้าได้หลายแบบ ชิ้นใหญ่หน่อยจับผ้ามาต่อกันเลยก็ง่ายดี ชิ้นเล็กลงมาห่อกระดาษแล้วเอามาสอยต่อกันก็เสร็จไว หกเหลี่ยมนี่เป็นแบบที่นิยมต่อกันมากเหมือนกันนะ คงเพราะเมื่อต่อกันหลายๆ ชิ้นแล้วดูน่ารักดี บ้างก็ว่าเหมือนดอกไม้ หลายคนก็ว่าเหมือนรังผึ้ง ต่อผ้าเสร็จแล้วอิ๋มเลือกเอามาเป็นส่วนหนึ่งของเสื้อกั๊ก เอาใจสุดๆ ทำทั้งดอกไม้ และรังผึ้ง แถมด้วยผึ้งน้อยตัวเล็ก ใกล้หน้าหนาวแล้ว เมืองไทยไม่หนาวมาก มาทำเสื้อกั๊กไว้ใส่ทับเสื้อยืดตัวในบางๆ สวมหมวกเกร๋ๆ ถือกระเป๋าใบน้อยพอกรุบกริบ จะไปเที่ยวหรือใส่อยู่ในออฟฟิต ก็เฟี้ยวฟ้าวมะพร้าวแก้วไม่แพ้ใคร

Stain Glass

เกิดขึ้นในช่วงปฏิวัติศิลปะ ราวปีคศ. 1890-1910 เป็นงานศิลปะแบบ Art Nuvo ที่ลอกความคิดมาจากศิลปะกระจกสีในโบสถ์ แม้จะมีความชอบดอกไม้ไม่มาก แต่ด้วยสีสันพาไป อิ๋มเลือกทำลายกุหลาบในทันที งานชิ้นนี้เป็นชิ้นที่ 2 หลังจากทำชิ้นแรกเจ๊งไป (อีกแระ) ใช้เทคนิคบ้านๆ ไม่มีตัวช่วย ไม่มีเทปกาวให้ปะๆ แปะๆ อิ๋มชอบใช้วิธีง่ายๆ แบบนี้ มีผ้ามีด้ายเมื่อไหร่ก็ทำได้เลย สวยแบบประหยัดงบ Clover ไม่มีทางได้ตังเรา ^^

Instructor Course

ร่ำเรียนกันมาจนถึง Instructor Course จนได้ สิ่งที่เราได้อดทนฝึกฝน และไม่ย่อท้อต่อความเยอะความยากของการบ้านพาเราได้มาพบเจองานที่ยากกว่า งานที่แม้จะเคยพบเห็นแต่ไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะยอมทำ ก็ต้องมาทำในบทเรียนนี้เอง สิ่งนึงที่อิ๋มรู้สึกได้คือ การเรียนอะไรเป็นขั้นตอนมันทำให้เราได้ทำงานที่เรียงลำดับความยากที่มากขึ้นเรื่อยๆ และไม่ข้ามสิ่งที่ต้องทำไป งานยากๆ ที่เราปฏิเสธตอนยังไม่ได้มาเป็นนักเรียนรออยู่ มาสู้และทำให้มันสำเร็จกันเถอะ

 

Country Doll

งานชิ้นสุดท้ายสำหรับ Course Advance คือตุ๊กตา Country Doll ต้นแบบจริงๆ Pattetn เหมือนตุ๊กตาขนมผิง หรือตัวคุกกี้รันเจ้าปัญหาในขณะนี้แหละ พอเวลาผ่านไป ตุ๊กตาก็พัฒนารูปแบบให้น่ารักขึ้น จากที่มีแขนธรรมดาๆ ก็เริ่มมีมือมีนิ้ว มีเสื้อผ้า กระโปรง รองเท้า ถุงเท้า ยิ่งแต่งตัวให้เยอะๆ ก็ยิ่งน่ารัก ตุ๊กตาแบบที่อิ๋มทำนี้เป็นอีกแบบที่นิยมทำกัน มักเอาไปแขวนที่ประตู หรือผนังห้อง

ขึ้นชื่อว่าตุ๊กตา อยู่ที่ไหนก็น่ารัก ^^

Crazy Quilt

งานน่าสนุกที่หยิบเอาเศษผ้าชิ้นเล็กๆ มาต่อกันไปเรื่อยๆ ให้เป็นผืน นิยมต่อกันเป็นชิ้นขนาดเล็ก แล้วเอาแต่ละชิ้นมาต่อรวมกันเป็นผืนใหญ่ เพิ่มความงามหยดด้วยการปักไหมเดินลายสวยๆ ตรงช่วยรอยต่อผ้าแต่ละชิ้น ในสมัยอารยธรรมเฟื่องฟู นิยมใช้ผ้าเนื้อมันวาว ผ้าลูกไม้จากเศษชุดระบายฟูฟ่องมาเย็บต่อกัน เคยเห็นร้านขายงานประเภท Crazy Quilt ที่ไปออกร้านในงาน Quilt Show ที่ญี่ปุ่น เจ้าของร้านแต่งตัว Style Victorian สวมชุดระบายพองฟู สวมหมวกสไตล์เดียวกัน มันคงมีชื่อเฉพาะ แต่อิ๋มเรียกไม่ถูก ข้าวของในร้านหวานปานจะหยด ลูกไม้ ลูกปัด ผ้าแต่ละชิ้น กระเป๋าแต่ละใบ Victorian สุดๆ เหล่าบรรดาสาวกคงเหมาซื้อกันไม่หวาดไม่ไหว แต่อิ๋มเป็นคนไม่หวานเลยซื้อภาพเด็กผู้หญิงของเค้ามาแค่ไม่กี่ชิ้น 

อิ๋มจำลองภาพงานหวานๆ มาได้เป็นตะกร้าหวายทาสีฟ้า ฝาตะกร้าต่อผ้า แทรกลูกไม้ และปักไหมเพิ่มอีกเล็กน้อย อยากปักให้อลังกว่านี้ แต่สารภาพเลย อิชั้นลืมวิธีปักบางลายไปแล้ว T T

 

Cathedral Window

ตอนที่ครูสอนวิธีทำงานชิ้นนี้อิ๋มนึกไปถึงเครื่องแขวนริมหน้าต่างในวัดแบบง่ายๆ ที่เคยทำในวิชา สปช. ตอนเด็กๆ ก็คือร้อยดอกรักคล้องกันเป็นตาราง มีอุบะดอกจำปีห้อยซ้ายขวา และตรงกลาง ใครเคยทำบ้าง แรงบันดาลใจของงานชิ้นนี้มากจากตรงนั้น และด้วยควันหลงของงานฮาวายเอี้ยนที่ยังไม่หมดไป เลยใช้ผ้าไล่เฉดสี สลับกับผ้าด้านในสีสดๆ ทำๆ ไปแอบนึกว่ามันดูอินตะระเดีย เลยเย็บคริสตัลติดลงไปด้วยเวลาส่องแดดจะได้วิบๆ วับๆ เอ่อดูๆไปงานชิ้นนี้มันชักจะจับฉ่ายเข้าไปทุกที = ="